Het Smalle Pad is voor de meeste mensen een intense periode en ook ik ga hier opnieuw doorheen met tijden en wijlen, maar het externe extreme gedraagt inmiddels als een soort ‘insus-lichaam’ in plaats van als een ‘versus-lichaam’
Alles hieronder wordt beschreven, geldt daarom in de eerste plaats voor mijn eigen lichaam en mijn eigen cellulaire processen op dit moment. We voelen dat deze bewegingen zich in golven naar buiten toe voltrekken, dus klik gerust op de foto links, voor een handpanreis via ASMR en binaural techniek.
De afgelopen tijd hebben we veel op een rij gezet. Er kwamen uiteenlopende boodschappen vanuit verschillende richtingen, en opnieuw was het nodig om onderzoek te doen zowel in wat men ‘licht’ noemt als in wat als ‘duister’ wordt ervaren (klik op de foto voor lichaamsklanken).
Houdt het dan nooit op? Voor wie waakzaam is gebleven en het pad naar binnen bewandelt, voor wie de eigen innerlijke trillingen kent, is er wél degelijk iets veranderd, leer maar eens goed te kijken naar je eigen ontwikkelingen die wel klopten.
Waar het eerder voelde als een rollercoaster van pieken en dalen, zijn de innerlijke trillingen nu stabieler en constanter geworden. Er tekent zich een richting af die een smal pad vanuit een zekere leegte zichtbaar maakt, we doemen op in werelden waar we niet zo graag gezien, maar wel als interessant worden beschouwd.
En soms betekende dit gewoon flink tegen de stroom in bewegen om de eigen uniekheid te behouden, maar we hébben het gedaan als waarnemers van deze unieke wetenschaps- en zielswerkvelden, die sinds de jaren veertig versneld vervaagden.
De afgelopen jaren werden veel lichamelijke en energetische klachten gemeld zoals hoge tonen in hoofd en oren, druk op de oren, pijn in tanden en kaken, keel en holtes, koortsachtige sensaties, onrustige nachten, het veelvuldig zien van getallen (met name achten, vieren en vijven), en een diepe innerlijke drang om het leven anders te willen vormgeven.
Deze signalen van het binnen lichaam komen en gaan, maar zijn soms slepend aanwezig. De druk wordt af en toe opgevoerd als een toetsmoment voor jezelf met vragen als, waar sta je nu? Ben je trouw aan jezelf? Luister je werkelijk naar je binnenste?
Tijdens deze diepe opschoning van het DNA worden kwetsbare plekken in het fysieke en geestelijke lichaam hersteld. Het lichaam vraagt namelijk om niets anders dan wat rust, stilte en een zuiver aanwezig zijn in het hier en nu. Tegelijkertijd lijken er juist op dit smalle pad verstoringen op te duiken die oude spanningsreacties of allergische patronen kunnen activeren.
Aarde als Tarrah planeet ondersteunt dit proces intensief. Zij staat steeds meer in verbinding met haar kinderen en herinnert ons eraan trouw te blijven aan onze eigen innerlijke trillingen en aan het smalle pad dat we bewandelen. Hierin wijken we niet af van de eigen waarheid gevoeld waar geen stap naar links of rechts wordt uitgeweken en dat is een kenmerk van kernwerkers die vanuit hun midden fungeren.
Laat je niet omhullen door vals licht want het kleinste innerlijke signaal dat waarschuwt ons wanneer iets ‘te mooi om waar te zijn’ voelt. Vertrouw daarom alleen maar op je eigen lichtstromingen die tevens duistere verledens draagt van generaties.
Alles groeit en bloeit open naarmate het vertrouwen toeneemt en hierin nemen we momenteel simpelweg de verantwoordelijkheid omdat de mensenjas inmiddels volwassen is geworden en al kijken we soms terug naar onszelf met schaamrood op de kaken, dan zijn dat dunne lijnen tussen wat de mens zelf invult na waarnemen.
Wanneer wij spreken over de wereld, dan zijn we vaak geneigd om haar te vullen met menselijke vormen, gevoelens, intenties alsof alles door ons heen spreekt zoals we spreken.
Binnen de onderzochte plausibele werkvelden heet dat met een moeilijk woord antropomorfisme, wat een vertalingsbron of kanaal is in de vertaling van de wereld naar de mens en dat is aan ons kind eigen.
Maar beelden die binnenkomen ten tijden van deze ascentievormen vraagt iets anders dan weg te wuiven als een waanbeeld of af te doen als een fantasie en leren we hierbij vooral te kijken naar de verbeeldings-kracht, voorstellings-vermogen die geen betekenis geven aan het verschijnen daarvan, maar zich kan inleven.
In onze eerste bestaanslagen is er nog geen verhaal, dan slechts een waarneming, waarna verbeeldingskracht geen fantasie is die zomaar eventjes ontsnapt. Het is de menselijke kracht die beweegt achter alles wat gevoeld wordt als een soort innerlijke stuwing die geopend wordt vanuit beeldenreeksen die ontstaan.
Fenomenologie blijft juist bij de bron van het menselijke gewortelde lichaam die verschillende wortelingen draagt van het moment zelf waar de gaten door het kind worden ‘opgevuld’ in het moment zelf.
Voor Vroeglingen ligt hier een natuurlijke ingang te vinden want wij voelen vaak eerst de samenhang, we leggen synchroniciteit door het zien daarna en we spreken pas later wanneer de leugendetector zijn werk heeft gedaan. Je kan ons het ‘stille kind dat waarneemt’ noemen want we spreken pas wanneer het gezuiverd is van leugens.
Wanneer deze volgorde wordt omgedraaid dan ontstaat verwarring, maar wanneer we leren om meer behouden te blijven dan ontstaat er een helderheid en dit onderscheid is misschien wat te eenvoudig gesteld, maar wel heel precies.
Antropomorfisme vult in en fantasie dwaalt af, terwijl fenomenologie steeds weer terugkeert naar wat er is en in dat terugkeren ontstaat een taal die niet bedacht maar teruggevonden is. En dit werd in mijn voorlopende onderzoeken naar de spirituele moderne spreektalen de ‘valse templates’ genoemd waar we onderscheid leren te maken tussen werkelijkheid en fictie.
In een lucide droom ontving ik meerdere beelden tegelijk 22-02-2023 die voelden als een lichaamswaarschuwing, gesymboliseerd door een schorpioen die een onbekend gif had achtergelaten.
Dit viel samen met opvallende verschijnselen in de lucht, waar sommige donker en dreigend waren of andere juist krachtig en helder tot aan de dagen die volgen zodat het kan wegebben naar de juiste achtergronden van mijzelf.
Er wordt mij gevraagd niet alleen naar de grond te kijken tijdens het lopen van dit pad, maar ook oog te houden voor de naasten medemens en elkaar te ondersteunen in moeilijke tijden, maar als ik in zuiver hart en geweten blijf, drukt dat letterlijk te zwaar op mijn nek, deze gedachten dus komt het vanzelf waar het mag ontstaan.
Keer dieper naar binnen dan wat de buitenwereld laat zien. In de media vinden grote verschuivingen plaats en verdeeldheid wordt opnieuw aangewakkerd maar ik laat me niet verdelen noch verbinden met de werelden die hun einde bereiken voor mij, waar anderen net starten.
Kan ik het zien als een spel dat wordt gespeeld binnen grote politieke en religieuze bewegingen, want dit beeld verwordt dwingender waar mandaten steeds dieper worden doorgedrukt, dus we mogen niet afgeleid raken vanuit deze generatiewerken.
Dit spel richt zich op het collectieve licht dat in ieder mens aanwezig is. Dit licht heeft niets te maken met religie, maar alles met vertrouwen en innerlijk weten dat door eeuwen heen is onderdrukt en ik voel duidelijk mijn diepe telepathisch contacten die elders gidsen of teams worden genoemd.
Het bouwen aan nieuwe taal en woordenvormen en bouwen aan het menselijke platformen is niet alleen begonnen maar ook in werkelijke vorm ontstaan. Al ervaren velen van ons nog blokkades in dromen en verlangens rond maatschappij, zorg, onderwijs en samenwerking. We voelen nog steeds een soort induwende tegenkrachten van oude epigenetische patronen die opnieuw geactiveerd worden.
In dit Aquariustijdperk wordt gevraagd om uniek te zijn in onze werken en niet te imiteren wat een ander doet of heeft. Zodra er verlangen ontstaat naar wat de ander kan of bezit, verkleinen jouw eigen lichttrillingen.
Het Vissentijdperk, waarin spirituele titels, goeroes en aangeleerde technieken centraal stonden loopt ten einde en voor velen kan dit ’ten einde raad’ betekenen. Wanneer het eigen innerlijke lood nog niet tot goud is getransformeerd, kan men anderen niet werkelijk begeleiden want technieken zonder belichaming putten de helpende mens uit.
Ons unieke licht is geen eenheidsworst. Het is alchemistisch, stromend en uniek. Inspiratie bij anderen mag, maar ware wijsheid leeft van binnen. Wij waren al een soort van getraind voordat we dit lichaam betraden want vergetelheid uit zich in navolging.
Het is van collectief belang te herinneren dat in ieder mens een alchemist leeft, een drager van kennis, wetenschap en uitstraling, maar daar zijn ook collectieve waarnemers voor nodig die samenwerken op dit niveau van bewustzijn.
Het genezen van foutieve groeisels en structuren is de menselijk gekozen en doorleefde ervaring die soms met schaamrood op de kaken achteraf zal worden verklaard, maar dat is niet erg als je begrijpt dat we gewoon het lichaam leven dat de informatie brengt aan ons zielswezen.
Iets wat van levende stof is zal zich niet te laten (om)vormen door scholing, maar herinnert zich wat altijd al werkzaam was. Certificaten bewijzen eigenlijk helemaal niets, zelfs al zouden we er velen aan de muur kunnen laten prijken.
Het ware substantiële energiewerk komt niet voort uit de mind, maar is letterlijk in het lichaam vanuit microbewegingen te voelen, te ruiken en zelfs te proeven door innerlijke zintuigen, die begrijpen tot hoe ver emotionele besmettingen van oude familiepatronen kunnen bereiken, dus reiken we vaak uit waar het eigenlijk net niet bedoeld was, oops!
Wie niet weet waar de stroming vandaan komt, raakt uitgeput of projecteert eigen indoctrinatie lijnen op een ander en pas wanneer men begrijpt dat men niet kan studeren om een sjamaan of heks te worden maar dat iets al in jezelf geregistreerd staat als blauwdrukinformatie, vanuit natuur en ziel te zijn in warmtevelden die het innerlijke water laat bewegen, dan opent zich het Aquariustijdperk werkelijk.
Het tijdperk van spirituele schijn is voorbij en dat is goed nieuws.
Dat geeft rust aan het innerlijke huis …
Heidy
Nederlands 
English