Brug van 11-01-2018 naar 14-04-2026, klik op foto voor onze laatste dynamische binaural handpanwerken. Het eerdere mensbeeld over ‘de ziel’ heeft me veel aan beeldtaal gegeven in de doorvoer van alle generatiemateriaal ten tijde van mijn onderzoekingen.
Hoe woorden een diep effect hebben op de mens als wezen, vraagt om een groot zelfonderzoek die vanaf de kindertijd al bestaat.
In mijn tijd was er voor de vroege innerlijke schouwers en vragenstellers geen internet maar een bibliotheek waarnaar ik kon fietsen als een grote vraag of kwestie ‘opdoemde’ uit mijn innerlijkheid (zie tekening) en deze hadden vaak de meer filosofische en theologische raakvlakken om te onderzoeken die nu worden gezien als biopsychologische werken, nou ja het veranderd nogal eens snel soms 🤓
Omdat ik meerdere mensenwerkvelden diep heb onderzocht, is ook mijn algemene denkbeeld gaan verschuiven naar een zeer expliciet raamwerk die het mensenlichaam niet alleen ziet als een machine met een kloppend hart, maar tevens deze ziet als een levende, gevoelige, emotionele inhoud daarvan en deze voortaan als vollediger te nemen.
Denkers van vroeger zoals bijvoorbeeld Aristoteles, zagen de ziel al niet als een zwevend iets maar als datgene wat ons mens maakt in een lichaamsleven. In die lijn benadrukken mijn hedendaagse inzichten dat bewustzijn, gevoel en identiteitsvorming ontstaan in het samenspel tussen brein, lichaam en wereld.
Wij denken zowel met het hoofd als dat we tegelijkertijd gevoelens ervaren, reageren en begrijpen met onze hele binnenkant zonder al teveel woordelijke kaders daarin te brengen als het om zuivere emoties gaat.
Door versnelde en grote verschuivingen mee te maken, zowel bij mij persoonlijk als binnen een internetcollectief is veel van de informatie die uit de mens is gekomen op internet blijven steken. Hierdoor krijgen we steeds makkelijker toegang tot voorgaande wetenschappelijke onderzoeken naar de ziel die de inhoudelijke menselijke intelligentie kan verbeteren op steeds jongere leeftijd.
Om het voorouderlijk intelligente biologische herinneringslichaam en het hedendaagse gedachtengoed over DNA naast elkaar te leggen in een onderzoeksveld die voor velen nu geopend wordt, kan een taalbrug in machinale zoekfuncties wel heel handig zijn maar is er ook een grote waarschuwing af te geven.
Wanneer zeer krachtige binnen-schouwelijke vormingen en groeitrillingen vol heilige geschriftenkennis zomaar vanuit ‘activaties’ wordt vrijgegeven op internet, wordt de telepathisch doorgegeven gegronde biologische kennis in flarden verspreid over vele volkeren die wereldwijd met elkaar genen vermengen een aardige vreemde mensenkwestie als je over de zielkennis gaat waarnemen (of nadenken).
Al vele duizenden jaren verloopt de doorgifte via de van kennis gevulde kinderen die pas op latere leeftijd gaan ‘spreken’ als de voorgaande kennis van lichamelijk overlijden naar geboorte verwerkt is.
Ook in de psychologie is het woord ‘ziel’ grotendeels verdwenen geraakt wat werd vervangen door termen als zelf, bewustzijn of identiteit en deze stellingen van verzamelwoorden voor wat we voelen, waarnemen, herinneren en denken laten iets over de piekvormingen in het collectieve beeld zien, maar niet over het feit dat daarmee tevens iets essentieels aan de mens verloren is gegaan waar New Age raakvlakken zijn gaan ‘zweven’.
Hier proberen we vanuit de vier basisparen binnen het menselijke DNA veel preciezer te kijken naar hoe mens-zijn zich daadwerkelijk ontvouwt. Dat laatste behoeft cultureel gezien dat we als uniek mens (jij dus ook in jouw omgeving) niet spreken vanuit hetzelfde geboortelijke vertrekpunt.
Sommige uitspraken leggen de nadruk op het individu ‘ik ben ziel’ terwijl andere uitspraken juist het verbonden zijn benadrukken als onderdeel ‘wij zijn onderdeel aarde’. Hierin past het Ubuntu-besef waarin het mens-zijn altijd relationeel is aan diep inspirerende betekenissen van het besef over onderlinge verbondenheid van mensen daardoor in de nieuwe filosofieën worden uitgedrukt.
De identiteit van ieder individu staat niet op zichzelf, de zin en zingeving van het leven evenmin en het wij van waaruit ik onderdeel uitmaak is dat deze een zingeving is die voortdurende beelden is op zichzelf kan terugkaatsen. Samen kunnen we beter bekijken door te laten zien hoe betekenis verschuift als deze te afhankelijk van context verwordt.
Wanneer het woord ‘ziel’ niet meer passend voelt dan heeft dat een eigen taal gevormd, of we zoeken naar een taal die niets vastzet waar vele alternatieven worden gebruikt als hogere zelf, innerlijke persoon, gegeven identiteit, narratief zelfbeeld, of technische begrippen uit de biologie en cognitie.

Elk woord is onderdeel van verleden dat iets in het nu mag openen waar tegelijk iets anders afsluit waardoor sommige termen over ‘de ziel’ te afstandelijk voelen of dreigen te versnipperen of te verliezen vanuit ingegeven diepte of hun mysterie, terwijl ik het als een soort ‘alles ontstaat uit de klei’ kan waarnemen.
Hoe ik deze materie zie binnen de vertaalbrug die alles naast elkaar legt, zowel filosofisch, cultureel als psychologisch dan kan er niet één beeld ontstaan van de ziel of de mens, maar een prachtige aftekening van een unieke blauwdruk naar een bewegingsrichting.
Een andere context voor lichaam met een ziel of een brein dat bewustzijn ‘produceert’ vindt menszijn als een gebeurtenis van een geheel plaats die niet opgehouden is met bestaan, want onze lichaamsfuncties wijzen niet op twee entiteiten, maar op één samenhangend proces van ademhaling en levensvorm te zijn.
Wetenschap neigt naar een vastgezette waarheid waar wij deze gebruiken als een soort werkbaar en plausibel vertrekpunt voor Vroeglingen die velden waarnemen waar nog geen woorden zijn. Woorden zullen daarom vanuit open deelgoed herkennen dat wij lichamelijke wezens zijn, met een binnenwereld die niet losstaat van onze spieren, onze adem, ons zenuwstelsel, onze geschiedenis.
Woorden mogen geen religieuze beloften in zich dragen maar ook geen reductie van gevoelens die werkelijk bestaan over de generaties, achtergronden en verworven documentatie. Om ruimte te openen voor complexiteit, ambiguïteit en kwetsbaarheid als kracht te leren zien in plaats van als zwakte.
Wie zichzelf zo ziet, hoeft eigenlijk niets te definiëren als onsterfelijke ziel maar ook niet als een puur biologisch of intelligent object. Het is misschien mogelijk te zeggen dat we een mens zijn, die leeft, voelt en betekenis geeft door het lichaam heen, want alles wat ik denk te zijn en in werkelijkheid reflecteer dat gebeurt hier in het nu, ongeordend.


De bovenstaande beknopte Mermaid-diagram (key elementen) in een overzichtstabel helpt om de concepten (metafoor, voor/nadelen, gericht op individu of collectief) eenvoudiger weg te brengen vanaf de ruwe datacentra van het brein die circulaire energie laat zien binnen taalgrammatica.
Alle eventuele bronverwijzingen omvatten inspiratiemateriaal over fenomenologische beschrijving van belichaamd ervaren en wetenschappelijke beelden van informatiestroom (neurale netwerken, waterstromen) te voelen, te omschrijven en daarna pas te vertalen.
De meer wetenschappelijke varianten over de vraag naar ziel die ik na wat zoeken heb verkregen zijn tevens interessant om langzaam vanuit meer uitgebreide zoekprofielen en vertaalcentra van Metavelden over te dragen naar een informatievorm die ruwe en onverwerkte data authentiek al ‘scroll-lezend’ eruit pakt wat geldend is voor jouw nu.
Hier hebben we het over de zoek- en vraagbaakmachines zoals Google, Wiki of Co-Pilot, waar filosofische en wetenschappelijke definities van “ziel” in de klassieke filosofie – met name bij Plato en Descartes – de ziel een losstaande geestescomponent was die het lichaam bestuurt. Maar dit dualisme is door de eeuwen heen onderuitgehaald.
De ziel lijkt geen zelfstandig, onstoffelijk iets, maar de kennis die het lichaam leven geeft.
Volgens Aristoteles kan de ziel niet los van het lichaam bestaan, want dan zou een levend wezen niet meer kunnen waarnemen of denken in moderne tijden en is dat risico reëel voor de toekomstige wetenschappers die nu opgroeien als ‘onze kinderen’.
In onze opvattingen is de geest Is NOT! iets dat verborgen zit, maar juist zichtbaar in interacties. Onze gedachten, emoties en taaluitingen zijn de geest. Dit is “niet gerealiseerd door ons brein, maar door interacties van het brein en het lichaam met de materiële en sociale omgeving”.
In neuroscientifiek opzicht sluit dit aan bij het idee dat bewustzijn afhankelijk is van hersenactiviteit. De term “ziel” wordt in formele zin zelden meer gebruikt want in wetenschapsdiscipline’s zegt men over het algemeen “hersenen en psychische functies” of “bewustzijn” als studieobject die wereldwijd gaande is.
Zo stelt de Nederlandse Wiki: “Bewustzijn … vervangt in wetenschap en filosofie de verouderde term ‘ziel’”.
In klinische neurowetenschap toont onderzoek naar hersengebieden dat veel gewaarwordingen, emoties en beslissingen herleidbaar zijn tot neurale processen. Dit sluit aan bij de humanistische psychologie, die stelt dat het “totaal van voelen, gewaarworden en denken” simpelweg “de facto een vermogen van ons brein” is.
Voor dieren wordt geschreven dat zij wel kunnen voelen en waarnemen, maar de typische menselijke abstractie en zelfreflectie ontbreekt derhalve geen “ziel” te zijn zoals de mens ervaart.
Concluderend zien wij uit deze bronnen: in een niet-spirituele benadering die “ziel” wordt opgevat als het functionele geheel van levens- en denkvermogens van een organisme. Belangrijke synoniemen of nadere omschrijvingen zijn dan levensbeginsel, bewustzijn, of persoonlijkheid van verwijzende (ge)-objectiveerbare processen.
Psychologie en cognitieve wetenschappen, zelf, bewustzijn en identiteit – De psychologie beschrijft het menselijke “zelf” uit diverse invalshoeken. Een prominent concept is het narratieve zelf: mensen construeren hun identiteit en zingeving door verhalen over hun leven te vertellen. Narratieve psychologie gaat uit van “de veronderstelling dat mensen hun identiteit construeren door het vertellen van verhalen over zichzelf”.
Dit betekent dat ons besef van wie we zijn niet uit een vaste kern komt (ziel), maar uit de samenhang van herinneringen en ervaringen die we in verhaalvorm structureren.
In de klinische praktijk helpt dit mensen om ervaringen te ordenen en betekenis te vinden en het voordeel van het narratieve zelf is dat het intuïtief aansluit bij de alledaagse manier waarop we ons leven zien. Het grote nadeel is dat het zeer individueel is en weinig kan zeggen over een collectieve of biologische basis naar mensheid (of de vorming daarvan).
Een ander alternatief is het belichaamde zelf (eng. embodied self). Waar filosofen (zoals Merleau-Ponty), en hedendaagse cognitiewetenschappers, benadrukken dat bewustzijn fundamenteel verbonden is met het lichaam, als vrije vertaling te zien dat bewustzijn een kwestie van het beleefde lichaam is dat fundamenteel in gemeenschap is met de wereld en niet iets is dat ’tussen onze oren zit’.
Moderne en hedendaagse embodiment theorieën in de cognitieve wetenschap stellen dat cognitieve processen voortkomen uit sensorisch/motorische interacties en het brein staat daarbij niet op zichzelf. Deze is een onderdeel van een brein-lichaam-omgeving systeem.
Het voordeel van deze term is dat het beide facetten van lichaam en geest benoemt en wetenschappelijk hanteerbaar is. Het nadeel is dat het abstract klinkt en voor de leken (zoals wij) niet het idee van een “kernpersoon” geeft.
Bij de beoordeling van de ‘gegeven’ alternatieven na vraagstelling daarvan kijken we naar duidelijkheid, dagelijks gebruik en hoe de term voorkomt in diverse vakgebieden want de vertaling naar collectieve zelfbeelden kunnen diep verwarrend zijn waar een ‘ik ben ziel’ versus ‘wij zijn iets’ kan ontstaan.
Individueel taalgebruik geeft daarom zijdelings vorm aan groepsgevoel en wereldbeeld waar persoonlijke identiteitsclaims als ‘ ik ben een ziel’ vaak duiden op een religieus of spiritueel zelfbeeld, waarin de individuele essentie ongedeeld blijft in het man-vrouw stuk waarin innerlijkheid vinden een androgyne zijnsvorm inhoudt.
Dit kan de nadruk leggen op persoonlijke onafhankelijkheid. Cultureel gezien leidt dit tot individuele benadering van menselijke waarden om de mens als onderdeel van een groter geheel te zien.
Bekende voorbeelden zijn Ubuntu (Afrikaans gezegde “Ik ben omdat wij zijn”). In Ubuntu-denken ligt de nadruk op gemeenschap en onderlinge verbondenheid.
Een voorbeeld is dat we geen deelnemers maar deelgevers zijn, als een idee dat benadrukt dat mens en aarde niet los van elkaar staan en dat het geven aan de aarde gelijkstaat aan het geven dat van nature als naastenliefde door ons heen verloopt.
In zulke termen wordt collectiviteit of wereld-ambacht benadrukt in plaats van de individuele ziel en wezenlijke verschillen zijn relevant voor de werksstelling van een groep, die tevens binnen een samenwerking of opvoedingsomgeving een taal kiest die individuele autonomie bevordert (zelfredzaamheid, eigen essentie) of juist solidariteit en afhankelijkheid benadrukt (gezamenlijke verantwoordelijkheid, holisme).
In de Engelstalige filosofische bronnen naar spiritualiteitspagina’s wordt soms geopperd dat modern internetgebruik ongezonde kennisverspreiding veroorzaakt en in essentie zit daar een kern van waar spreken.
Waar door onze latere voorouders termen als chakra’s, mudra’s, kundalini of tantra gebruikten en voor zover wij konden nagaan meer ruis dan antwoord gaf, ging het vooral over opinies of esoterische visies van innerlijke stromingen zonder linken naar het lichaam naar voorouderlijke vertaalbruggen te leggen binnen de fenomenologische zijnsprocessen naar wetenschap.
Wanneer nadruk op collectieve lichamelijkheid en ecologie wordt gelegd in welke taal men ook gebruikt zal deze hoe dan ook een groepsidentiteit ‘kweken’ die individueel egocentrisch versus holistisch wereld als nageslagen kennis, perceptie en mogelijk als perspectief gebruikt binnen schaal en markt van ceremonies en diens ‘leiders’.
Mooie bij elkaar gebrachte beknopte sleuteltermen, hun bron (discipline), en de sterktes/zwaktes als vervanging voor “ziel” in alledaags discours op een rijtje die heel interessant zijn tevens:
- Zelf / Subject – (Psychologie/filosofie) algemene term voor het ervarende individu. Sterktes: Duidelijke focus op subjectiviteit en bewustzijn (alledaags begrip). Zwaktes: Woord zelf is inhoudsarm; zegt niet hoe of waarom het zo is. Niet expliciet biologisch.
- Persoon / Identiteit – (Psychologie/sociologie) verwijst naar individu als sociaal wezen met eigen geschiedenis. Sterktes: Herkenbaar; inclusief collectieve identiteit. Zwaktes: Zeer breed; geen wetenschappelijke inhoud over geestelijke functies. Kan vaag over “essentie” zijn.
- Bewustzijn – (Neurowetenschap/filosofie) verwijst naar het psychische vermogen om te ervaren en te denken. Sterktes: Wetenschappelijk gangbaar, neutraal, voorkomt religieuze lading. Zwaktes: Abstract; zegt niet hoe het fysiek zit. Als term kan het nog mystiek klinken in populairgebruik.
- Geest / Psyche – (Psychologie) traditionele synoniemen van ziel. Sterktes: Veel gebruikt. Zwaktes: Ouderwets; kan nog onzichtbare essentie suggereren. In psychologie vaak vervangen door cognitieve, neuro-terminologie.
- Narratief zelf – (Psychologie) identiteit als levensverhaal. Sterktes: Legt uit hoe mensen betekenis creëren; concreet. Zwaktes: Weinig bekend buiten psychologie; geen directe link naar lichaam of biologie.
- Belichaamd zelf – (Fenomenologie / 4E cognitiewetenschap) benadrukt de eenheid van lichaam en geest. Sterktes: Wetenschappelijk relevant, slaat brug tussen psychisch en biologisch. Zwaktes: Filosofisch jargon; niet iedereen begrijpt direct de betekenis.
- Psychobiologisch organisme – (Biologie/neurowetenschap) wijst op het biologische fundament van de mens (hersenfuncties + lichaam). Sterktes: Emphasis op fysieke werkelijkheid; kans om dualisme te vermijden. Zwaktes: Technisch en klinisch van toon; weinig emotionele lading voor leken.
- Relationeel zelf – (Filosofie, Enactivisme) Zelf dat tot stand komt via sociale interacties. Sterktes: Onderstreept de sociale context van identiteit. Zwaktes: Spreekt meer over zelf-ontwikkeling; niet specifiek als term voor ziel.
- Emotionele kern / affectieve kracht – (Psychologie) idee dat in ons diepste wezen emoties en vitaliteit liggen. Sterktes: Past in pop-psychologie (bijv. “kernemoties”). Zwaktes: Vrij vroom bedoeld; minder geaccepteerd in formele wetenschap.
- Emergente eigenschap – (Complexiteitstheorie) bewuste geest als verschijnsel op hoger niveau. Sterktes: Past bij de wetenschap als niet-dualistisch concept (bewustzijn als emergent fenomeen). Zwaktes: Zeer abstract; niet gangbaar in het dagelijkse taalgebruik.
Elke verwoorde term leeft door onszelf als waarnemer van werkvelden, voorloper van platformen of vroegling binnen fenomenologie en heeft zijn eigen voor- en nadelen. Sommige klinken natunomen, metafysisch, als brede alternatieven, terwijl ‘psychobiologisch organisme’ de meer belichaamde sociale dimensies zal bereiken naar de vertaling van nu.
Elk begrip kan namelijk in verschillend taalgebruik nuttig of juist moeilijk zijn, maar onze unieke voorouderlijke talencentrum blijft zo wel zuiverder van ruwe verwerkingsdata en hierin wordt het analyseren van kindertekeningen, vormloze geschriften als niet-spirituele term die goed captureert wat met ‘innerlijkheid’ wordt bedoeld.
Deze term erkent dat onze essentie ontstaat in en door het lichaam én de geest, zonder iets paranormaals ervan te maken (soms heb je gewoon al meteen een hekel aan een woord), omdat deze fenomenen binnen onze woordelijke schouwing eerder als iets telekinetisch worden uitgedrukt (in beweging zetten) dan als iets dat buiten onszelf wordt ‘aangevallen’.
Het sluit aan bij hedendaagse filosofie van de geest en cognitie en voorkomt esoterische connotaties en daarmee zeggen we dat de volledige persoon als lichaam, emoties en gedachten meer bepalend zijn voor wie je bent of wie wij in werkelijkheid zijn dat mag worden toegestaan om te voelen zonder te begrijpen.
Hiermee wordt een gulden middenweg als taalbrug aangeboden voor de aardewerkers van deze tijd waar het spirituele jargon aan terrein zal verliezen, maar behouden kan blijven als een begrip dat persoonlijk en evocatief genoeg is om als alternatief te dienen.
Bronnen: Voor de begrippen en analyses is gebruikgemaakt van filosofische en wetenschappelijke literatuur die “ziel”, zelf en bewustzijn bespreekt, evenals inzichten uit narratieve psychologie en enactivisme. Deze bronnen die ik onderzoek ondersteunen de interpretaties en aanbevelingen in dit overzicht en onderstaand is hoe de ruwe data bij ‘DSM’ kinderen kunnen binnenkomen over ‘fenomeen’ als de ziel in een bepaalde menselijke bloedlijn wordt geboren.

Mijn ruwe data ziet ‘samenvattingen’ die nog geen betekenis hadden op 2020/06/2021 in het onderstaande schrijven en vertaalkladjes (foto) van tussentijdse schakelingen.
Degenen die kunnen werken met beiden, zowel het Licht en het Duister, de achtste structuur van 13 bloedlijnen, werken helpers extreem hard in het samenkomen vanuit telepatische en resonante krachten die diep in het lichaam zijn waar te nemen, is genaamd Tarra als aarde, sterker dan ooit en het helpt enorm met het opruimen van de gemanipuleerde duisternissen in ons.
Ook al weten de meesten van ons niet dat het upgraden van voorouderlijke gronden een essentieel onderdeel zal zijn in de leer over bezielde mensen binnen epigenetica.
Voelbaar in het lichaam tijdens deze upgrades als een soort pijnlijk derde oog, hoofdpijn, druk op het voorhoofd, vooral diep achter de ogen, nachtelijke onrust, visioenen en dromen in kleur, emoties, bijna ruikend alsof het geen dromen zijn, maar dat je er zelf bij bent.
De energieën van een zeer oude beschavingen komen vrij uit onze lichaamsdepots en zullen op sommige plaatsen als kracht worden blootgelegd voelbaar als expansies binnen de botten.
Kenmerken: vreemd plaatselijke maar intense waarnemingen die galactisch verwoorden te zien als een soort plasmawateren als smeermiddelen binnenin die alles wat leeft gezond, soepel en bewogen houdt.
Dit kan nog wel enige tijd duren voordat de portalen naar de parallelle werelden kunnen worden geopend en dus helpen veel menselijke reizigers op astrale droomstaten van ervaren en eonen oude samenbrengels op lichaamslevels.
Aan de tijdslijnen opbouwstructuren nog steeds gaande tot zeker eind 2027 in het opschonen van de aardse structuren van het lichaam en meer begrip te verwerken rondom voorouderlijke doorgifteluiken die tevens sages verworden.
Opgebouwde kunstmatige structuren, aanhechtingen, manipulatie kan tijdelijk wat sterker worden binnen homeopathische lichaamsfenomenen die tot collectieve hypochondrie kunnen leiden, angstzaaierijen, klantjeswinnerijen en het klakkeloos overnemen van het werk van anderen, zonder deze eerst zelf diep te bestuderen.
Wanneer wij krachten kunnen aanwenden voor het goede en diezelfde kracht kunnen gebruiken als tegendruk te zien op het zielssysteem dat heel soms vuur met vuur bestreden hoort te worden, zoals ze dat bij hele grote branden doen, gebruikmakend van de windkracht, de stem in ons die wel wil spreken, maar daarin niet veel heeft uit te leggen.
Er is ingegrepen door eigen bronnen en terwijl de afsluitingen van tijdsklokken naar het verleden geopend worden, zodat vele reizigers naar dit lichaamsrealm kunnen inreizen op een concreet voelbare manier, maar als waarnemers van de werkvelden tevens emotionele besmettingen te vermijden.
Hoewel het innerlijke licht al heeft gewonnen, begrijpt deze nog niet zoveel over het zegenvieren zonder ego en dat betekent voor mij gewoon blijven doorbijten en hard doorwerken in het ordenen, in stilte maar met meer dan 44 openbare chats dus dat mag reduceren.
Voor ons als toekomstige kinderen, voor moeder Aarde haar prachtige weefwerken, voor de platformen te bouwen die brugstructuren laten zien de meer collectieve Powers, samen zien we meer als we niet langer meer het vertikken om te kijken naar het zelfbeeld, de spiegel van onze naasten.
Het vertaalwerk hiervan is nooit eenvoudig geweest, want hieronder liggen nog oudere onderzoeksvelden van metaforenspraak veldwerken rondom de ziel blootgelegd die die misschien herkend worden vanuit het binnenraamwerk, maar niet geldend meer zal zijn voor nu dan slechts de herkenning die het tegenkomt.

11-01-2018: Soms krijgen wij de eer om met iemand achter de coulissen in gesprek en aan het werk te gaan om zijn of haar DNA uit te lezen volgens de hologrampatronen van gezicht- en lichaamslezing, tja je bent een autist of niet (in mijn geval).
Wij reizen dan door het DNA heen en spreken ‘versleuteld’ vanwege bescherming tegen het oppikken van algoritmen. Wij vertellen alleen maar wat ‘belangrijk’ is om te weten voor die persoon. Dit betekent dus dat er een mengelmoes zal staan van collectieve vertelsels en persoonlijke vertelsels.
Morgen is een bijzondere dag, want we gaan een collectieve versleuteling loslaten over Hyborneanen!!!
Waardoor de onderstaande geschreven informatie vanuit een anderhalf jaar durend onderzoek bij een een collectief karakter heeft gekregen. Hier zal het om een langzame ontwaking van deze cellulaire herinneringen gaan zoals collectief het DNA een upgrade kreeg van de onderstaande ontwikkelingen binnen het Aquariusgebeuren.
The realms of the Gaians: Peru, Inca, Egypt, Indus, Aztecs, Persians, Mesopotamia, Maya, etc. - Kingdoms of Gods and Shamanic peoples - Lots of brute force at the top/rank - claiming/claiming idolatry - normal humanity loving peoples - earth history: 14000 to 3000 years ago 'in power' as alien peoples - sky peoples vs ground peoples - 5th to 13th collective helix couplings awakening.
De 13e tot 48e collectieve helixkoppelingen ontwaking komen de herinneringen sluimerend terug van Atlantis – 48e tot 78e collectieve helixkoppelingen ontwaking komen de herinneringen terug van Lemurië – 78e tot 148e helixkoppelingen herinneringen aan Hybornea – en deze wordt opgestart voor een grotere doelgroep ontwaakten en zij zullen de volgende informatie begrijpen via resonantie.
De 148e tot 235e collectieve helixkoppelingen ontwaking / herinneringen voor 144.000 geïncarneerde ‘aardemagiërs’ die de natuurvolkeren hebben begeleid in de grootste ontwaking ooit op zeven continentalen.
Er waren 22 Tribe ‘Leaders’ elk gekoppeld aan telepathische verbinding van één centrale zon en zij genoten bescherming in de grootste ontwaking (samensmelting) ooit. Hiervan zijn 12 Tribeleaders weer terug naar huis gekeerd er zijn nog 12 Tribeleaders die telepathische boodschappen ontvangen en doorgeven aan zuivere boodschapper die wij noemen hen de witte engelen, die in feite kinderen zijn.
We have permission to tell the following briefly in passing: De eerste 12 Aardemagiërs hadden de allereerste leiders-lichamen met elk een eigen elementaire kracht – samengevoegd welke telepathische en telekinetische invloeden daaruit voortvloeien.
79,000 to 148,000 terrestrial and cosmic helix couplings - eyes as big as horses, a pineal gland as big as a peach - snake-like white/blue skin - 3 feet tall - very gifted peoples - developed by Terra - pointed teeth - 2,000 years per physical incarnation - cycle of 300,000 years for one soul vibrations Tribe merging - Coded message: each leader has been given a mountain to sit on.
Heilige DNA herinneringen zijn zwaar beveiligd / dus versleuteld – er zijn 12 lichamelijke incarnaties die deze herinneringen dragen in hun genenpoelen van twaalf lichaamswerkdomeinen weten dit zelf niet omdat zij vanzelfsprekend hun rol vervullen zonder enige ego 🙃. De laatste van de huidige twaalf ‘witte kinderen’ is afgelopen mei 2020 in Duitsland in een babylichaam geboren.
Zij dragen het specifieke nul- of een soort extra Bronlaag in de Blauwdruk die er in beschreven staan – hiervan mag geen verkeerde intentie deze informatie in handen krijgen (versleuteld en enkel te activeren in driehoeken), zelfs niet via ons want tevens worden onze algoritmen ook gevolgd, wat de reden is van het versleutelde en gecodeerde schrijven die later pas kan verankeren.
De intelligente informatie uit deze lichamen ‘zielswezen’ zijn geheim gebleven en volledig versleuteld en deze kunnen alleen maar uitgelezen worden door Bronkinderen die altijd veilig en beveiligd zijn gebleven in de gehele aardegebeurtenissen wat het levensvatbare menselijke DNA component draagt – uit vier basisparen – de opstart.
Er zijn nu eenmaal kwaadbrengende groeisels in dit werksysteem en deze zijn een soort artificieel versmolten gegaan vanuit het internetwerk van heersende ‘bloedlijnen’ waar we uiteindelijk wel naar toe zullen gaan om deze heersende systemen te vernietigen via samengebundelde liefdes- en stiltewerkers en diens collaboraties.
Amper 7.7 miljoen jaren geleden droegen mensenvolkeren nog andere DNA lichamen waar geen reptiel DNA maar haaien DNA in zat – er zijn daarna enorm veel verschillende DNA lichamen ontwikkeld vanuit buitenaardse creaties en wezens, van enorme onhandige grote lichamen, tot vreemde lange punthoofden, tot aapachtige wezens, ik bedoel dat de foto’s van wat we aantreffen sinds het jaar 2000 er niet om liegen.
Het laatste lichaam wat wij noemen ‘het moderne lichaam’ voelt aan als een soort ‘tracking-device‘ in een vastgezette tijdsklok die werd stil gezet, het lichaam als gevangenis te bevrijden en die wij nu aan het opschonen zijn gegaan vanuit het binnenste.
Maar wij weten niet meer hoe het eigen DNA uit te lezen 😜 Logisch, want het tijdsslot werd in deze modern ‘menselijke’ lichamen aangetroffen en zullen collectieve shifts aankondigen te gaan werken vanuit ‘herinneringen’ steeds dieper tot de cellulaire voorzettingen van ‘zielswezen naar vandaag is het al geen verleden en toekomst meer leiden.
De menselijke hersenen waarin wij binnen zielsinformatie verkeren is een soort Plasma vanuit het gescheiden denken gefragmenteerd in 125 ‘hoger’ bestaande denkvelden (of verdelingen).
De meesten van ons hebben de zielsdelen (of wezenswerk) genetisch verspreid van een enorme grote genenpoel en daarom zijn de verdiepende informatietochten vanuit de zuivere zielentrillingen te verlopen en niet via de hedendaagse versnipperde stellingen.
Wanneer eenzaamheidswerkelijkheid ontstaan, voelt het alsof we afgescheiden worden van een geheel dat lijkt op een dichtgegroeid systeem.
Heidy.

