ᵂᵉˡᵏᵒᵐ ᴸⁱᵉᵛᵉ ᴿᵉⁱᶻⁱᵍᵉʳ

Kompaswerk draagt een mooie vaste werkstek om even lekker te kunnen verblijven als jezelf. Er is niets dat moet worden gedaan, want wanneer iemand bereid is om te blijven, blijft diegene bij wat zich aandient.

Tijdens jouw eigen ontdekkingsreizen van het leven heb je misschien al vele mooie en moeilijke verdiepende momenten gekend en gedaan vanuit jouw eigen bewegingen. Bewegingen die een plek willen krijgen waar je even kan stilstaan in de tijd, zonder dat al het andere doorgaat en dat voelt waarachtig fijn om even gewoon van mens tot mens te zijn.

Het hartswerk wat we doen vanuit Kompaswerk vraagt om de menselijk aangeboren krachtbronnen te resoneren en deze te verdiepen vanuit een nu-vorm van mens aanwezigheid. Hierin willen we iemand juist nergens naar toe brengen, vastleggen of meenemen want wij begrijpen heel goed hoe beweegbare systemen vastroesten.

Het kan voor sommige diepgevoelige mensen een lange, eenzame en moeizame weg zijn geweest om de eigen schaduwen van de diepst persoonlijke verwerkingslagen te begrijpen. Maar hey, je bent er nog toch? Zeg dat maar eens éénmalig hardop zodat die voetjes direct loskomen uit de klei lopend naar volle wasdom van jezelf.

Onze Kompaswerkplek wordt daarom beschouwd als een gedegen, warme en menselijke landingsplek waar ‘bewustzijn’ niet wordt verheven boven het aardse lichaam zoals vele ceremoniële en spirituele bewegingen dat nog wel doen. Wanneer zij nog bewegen vanuit de sterrenkijkers dan is dat ook nodig in een onsamenhangend systeem dat zichzelf nog leert te dragen.

Wij noemen ons ‘met de helm geborenen’ die de werenschappelijke en spirituele raakvlakken onbedoeld foutief interpreteerden en we kijken in het universum, niet daarbuiten. Onze werken dragen geen enkele identiteit omdat jaren aan werkervaring en vooronderzoekingen naar het DNA, hologram, klanken- en lichaamswerken een gegeven is waarmee ik als mens Heidy heel zorgvuldig mee om zal blijven gaan.

Hierin levend als Kompaswerk vanuit haar eigen Unieke Atelier van diepzinnige ontmoetingen, unieke gesprekken, mooie activiteiten die geen toneel hoeven te worden, omdat zijzelf niet om dat podium vragen. En natuurlijk ook in werkvelden waar het complexe er gewoon mag zijn, draai ik binnen beschouwelijk vooral gewoon als voelend mens in ons mooie gezin van zeven mensen.

Ontmoeten gaat om de eigen unieke onthullingen, levensverwondering en zienswijzen die menselijk gevoelige en emotionele golven van herkenningswegen synchroniseren. Hierin ben jij in jouw leven wellicht allang een soort reflectie- of klankenbord voor anderen geweest en wordt het van jezelf de tijd om te ontdekken over wat je al van nature doet.

Niets aan jou of mij hoeft veranderd te worden en er is een oprechte stroom van een kleine groep mensen gaande die inwaards aan het bewegen zijn gegaan en die steeds stiller aan het worden zijn, waar steeds harder geschreeuwd wordt. Dit kan komen omdat we begrijpen dat het lichtwerkerstijdperk slechts een onderdeel is geweest van de eigen onderzoekingen.

Van binnenin wordt nu ook begrepen dat de van neonlicht voorziene lichtwerkerswerelden slechts schaal en markt is, waar we deels zijn ingetrapt – oops. Dat alles is geen kwaadwilligheid of onnozelheid, maar inschatten over groei en ontwikkeling binnen markt en schaal waar het ijkingsysteem aan het werk is gegaan.

Waar het denken verschuift naar voelen vindt het (her)-kalibreren van de dieper gelegen lichaamslagen vanzelf worteling op de plekken van relatie tot werk, conflict, lichaam worden verwerkt.

Het verbeteren en contact maken met het eigen binnenste zenuwstelsel, gevoelens en emoties, ethiek, verantwoordelijkheid en verbondenheid zonder verlies van jezelf voelt aan als een groeiende en trage verschuiving die kan beklijven naar een vervolg van jezelf.

Eentje die oprecht is van vorm omdat we onszelf als mens praktisch elke dag bij elkaar moeten rapen en opnieuw moeten uitvinden en hiervoor gebruik ik zelf een ochtend opstart en een avond afsluiting voor mijzelf die werkt voor mij, maar misschien voor geen meter werkt voor jou omdat jouw lichaam anders vertelt.

Misschien nog een belangrijke vanuit het collectieve starts- en bewegingspunt, is dat we niet als één geheel bewegen zoals een grote klodder modder in het universum. Maar we bewegen het leven voort als bedoeld via vele herinneringen en ontdekkingen te maken rondom ascentie, golven, subculturen, tegenreacties, vermoeidheden én hernieuwde eenvoud te bewegen vanuit het eigen complexe.

Je staat al en nu is het een kwestie van bewegen binnen het complexe binnen lichaam. Want wie sensitief dieper van kind af aan al waarneemt, kan bij het teveel van alles, soms overprikkeld of teleurgesteld raken.

We leren vooral onderscheid te maken tussen ontsnappen en belichamen, tussen taal en ervaring, tussen verbinden en oplossen en er zijn misschien meer mensen die hierin voorzichtig alvast aan het bewegen zijn gegaan.

Mensen die niet hoeven te winnen, die geen spel spelen maar neutraliteit oefenen zonder het hart te sluiten, zij bewegen vaak stiller mee vanuit persoonlijke redenen omdat ze zichzelf niet langer meer versnipperd voelen. Omdat ze hard gewerkt hebben aan de eigen ankers ten tijde van de eigen persoonlijke stormen.

Zij kunnen van mens tot mens innerlijke werkvelden herkennen die niet alleen de emotionele pijn blootleggen, maar ook de levenskracht ontdekken in vormen die op elkaar lijken van taal, techniek en reflectie. Dit vraagt om een diepe ordening en zelfreflectie rondom de eigen ego- en maskerstukken.

En het is zo nu en dan best lekker om even in jezelf te rusten, om even met jezelf te lachen en daardoor te verbinden met de diep gewortelde menselijke, én wezenlijke grondingsgrond die tot lichaamsexpressie komt tijdens het vallen en opstaan en dat maakt het menszijn een heel stuk interessanter en leuker als je soms ook kiest om het even samen te doen.


Het voelt als durven te gaan staan, zonder uitkomst.
Met veel liefs,
van Heidy.